zaterdag 15 juli 2017

Konstantin von Wegerer 88





Na szczycie tego wspaniałość , który obiecał jeszcze lepsze widowisko, też niebo darował piękny dzień. Słońce, ciepło i słodko promieniejący, rzuciła jej złoto na ziemnie i okolice, i niebieskie jak kształt góry była ozdobiona niebo. Okoliczne ulice były pełne z zbliżający koni i pieszych, a międzyczasie tysiące gapie już siedzieli gadający na ogrodzenie koło hipodrom i w pełnych namiotach piwnych często pili na zdrowie splendor kochający rycerz Ulrich.

Na reszcie poszli rycerskiego panie, a wśród nich specjalnego, akurat kwitnących księżniczkę od Legnicy, Barbara Agnes, łagodny, miły i przystojne, która dostała i trzymała uwaga i podziw wszystkich. Potem przysiedli rycerza zony, stowarzyszone przez stare rycerzy, którzy nie mogli już uczestniczyć w walki i obejmowali dla nich budowany trybunę honorowe. Wkrótce po nich, kolejny błyszczący pochód od wojowniczy rycerzy. Turniej rozpoczął się i odróżnili od zręczności i odwagi, książę od Legnica: Georg Rudolf,  Hans Ulrich von Schaffgotsch, Melchior von Schellendorf,  Niklas von Burghaus Friedricha von Gellhorn, Franza von Üchtritz Friedricha von Salza i innych."

Magdalena zaprosiła córką księcia von Legnicy, Barbary Agnieszki, który w wieku była zaledwie rok starszy od niej, aby nocować u nas w zamku. Barbara zgodziła się bezpośrednio. Ta dwie młode panie,w pokoju Magdalena postawili dodatkowe łóżko. Teraz oni próbowali różne ubrania, które zostały wykonane specjalnie na tę okazję. Musiałem działać jako bezstronny sędzia, mimo ja naprawdę musiałem zrobić jeszcze wiele innych rzeczy dla festyn. Ale Magdalena musiała mi, a ona też już poinformowana Barbara, o roli, jaką ja grałem w jej życiu.Tak poznałem też, przez wszystkich kochana córkę księcia. Tak zrozumiałem z ich chichoty i szepty, że Barbara była bardzo zakochana w troche młodszym Hans Ulrich. Barbara nie mogła się nacieszyć usłyszeć o niego i myśleć o nim.



Bovenop al deze pracht, die een nog mooier schouwspel beloofde, had ook de hemel een mooie dag geschonken. De zon, warm en lieflijk stralend, strooide haar goud op het land en omgeving, en blauw als de vorm van het gebergte had zich de hemel getooid. De omliggende straten waren vol van de zich nabij spoedende paarden en voetgangers, terwijl al duizenden gapers het hekwerk om de renbaan zoemend bezetten en in het gedrang van de volle biertenten vaak op de gezondheid van de pracht en praal liefhebbende ridder Ulrich gedronken werd.


Daar kwamen eindelijk de ridderlijke jonkvrouwen, onder hen de bijzondere, net opbloeiende prinses van Liegnitz, Barbara Agnes, zacht, vriendelijk en knap, die de opmerkzaamheid en bewondering van allen kreeg en behield. Daarna volgden de riddervrouwen onder begeleiding van oude ridders, die niet meer aan de kampen konden deelnemen en bestegen de voor hen gebouwde eretribunes. Kort daarop gevolgd door de glanzende stoet vechtlustige ridders. Het toernooi begon en zich onderscheidden door behendigheid en moed, de hertog van Liegnitz Georg Rudolf, Hans Ulrich von Schaffgotsch, Melchior von Schellendorf, Niklas von Burghaus, Friedrich von Gellhorn, Franz von Üchtritz, Friedrich von Salza en anderen.’

Magdalena had de dochter van de hertog von Liegnitz, Barbara Agnes, die slechts één jaar ouder was als zij, uitgenodigd, bij ons op de burcht te wonen. Barbara had daar direct mee ingestemd. De beide jongedames hadden in de kamer van Magdalena een extra bed laten zetten. Nu probeerden ze de diverse kleren uit, die voor deze gelegenheid gemaakt waren. Ik moest als onpartijdige rechter fungeren, hoewel ik eigenlijk zoveel andere dingen voor het feest moest doen. Maar Magdalena stond er op, en ze had ook al Barbara ingelicht, over welke rol ik in haar leven speelde. Zo leerde ik eveneens de door allen bewonderde hertogsdochter goed kennen. Zo begreep ik uit hun gegiechel en gefluister, dat Barbara zeer verliefd was op de iets jongere Hans Ulrich. Barbara kon er niet genoeg van krijgen, om van hem te horen en aan hem te denken.

Een reactie posten