zondag 19 juli 2015

Magdalena uit Blumendorf 67



Szkoła w Kwieciszowice przed 1913
 
Zittau, 10 sierpnia 1426
Ojciec znowu jest na drodze jako pośrednik w Bohemach, tym razem na zlecenie rady miasta Zittau. Najemnicy z Zittau zostali schwytani przez Husytów koło Lippa, a dopiero zwolnione po płacenie bardzo wysokiego okupu. Byli na droga s powrotem po wielkiej bitwie u Aussig, gdzie ponieśli ciężką klęskę przeciw armia Husytów. Armia Husytów tymczasem wędruje jako ogromną kolumnę przez kraj. W tej kolumnie są kompletny rodziny z kobiet i dzieci. Ich potrzeby rabują z okolicznych wiosek. W pobliżu obecność ich rodzin oraz bezpośrednie uzależnienie ich los w wyniku bitwy, w zbuduje o Husytów takie moralności walczenie, że żaden armia najemników, nie ważne jak wielki, może wygrać walka. Po Husycki cios na atak, pierwsze najemników już uciekają. Prawdopodobne tak poszło z wielką armią, który ogarnął cesarz Zygmunt jako krucjata przeciwko Husytów na wiosnę, w tym która również walczyli najemników z Zittau. Teraz siedzą najemników od tygodni w więzienie Lippa  i spodziewają od ojca z pewnością szybkie rozwiązanie. Jak przekonani są od ich sprawy, pokazuje list, który przekazali do miasta Zittau. Tam oni narzekają o ich wielkiego cierpienia, a zwłaszcza, o kaptur który stracili na ucieczka, i teraz miasto chcą dostać nowe od miasto. Jakby oni nie mają żadnych większych problemów z resztą!

Nieobecność ojca wykorzystał Heinricha von Raussendorf w celu dodania list wstydu do rady miasta. Gdyby ojciec był tu, natychmiast złożył protest, i zatrzymał założenie. Teraz list wstydu występuje i powinny być traktowane. Az do tej pory nie mieliśmy wiadomość, co jest pisane w tym liście wstydu, jednak obawiają się najgorszego, bo ojciec klasztoru również podpisał. Heinrich von Raussendorf, pożyczył dwa lata temu sporo pieniędzy z ojcem, kiedy chciał odnowić i powiększyć swoją własności. Poprosił natrętny o pieniądze u ojca i przedstawił mu list polecający od rady miasta. Pełny zwrot z określonymi terminami po zbiorach obiecano na piśmie. Po zbiorach, wysłał ojcu list, w którym poinformował, że ma dalsze plany z dochodów zbiorów i tymczasowo ojciec nie mógł liczyć na refundację. Ten von Raussendorf  jako dłużnik wziął sobie prawo samodzielnie decydować o swoich długów, nawet bez wymieniać słowo z jego wierzyciela na ten temat. Ojciec był bardzo zły, i wniosła sprawę do rady miasta, bo wciąż działał w odpowiedzi na zalecenie Rady Miejskiej. Oczywiście, ojcowie prawo było potwierdzone, i że von Raussendorf było przekazane w imieniu miasta, zapłacić swoje długi natychmiast.

Teraz odpowiedź na to jest list wstydu. Mam nadzieję, że ojciec wraca szybko i prostuje ta haniebnej sprawa. Matka jest bardzo zmartwiony i niespokojny, i zdanie, że musieliśmy wysłać Jörg do ojca, aby on przyjdzie z powrotem do Zittau. Dlatego ja bezpośredni zgadzałem, i Jörg wyjechał dziś rano.
 

Zittau, 10 augustus 1426
Vader is weer als bemiddelaar in Bohemen onderweg, deze keer in opdracht in opdracht van de Zittauer stadsraad. Zittauer huurlingen werden bij Lippa door Hussieten gevangen genomen, en zullen pas na betaling van een hoog losgeld vrij gelaten worden. Ze waren op de terugtocht van de grote slag bij Aussig, waarbij ze een zware nederlaag tegen een Hussietenleger leden. Het Hussietenleger trekt ondertussen met een reusachtige colonne door het land. In de colonne bevinden zich hele families met vrouwen en kinderen. Hun benodigdheden worden uit de omliggende dorpen geroofd. De nabije aanwezigheid van hun gezinnen, en de directe afhankelijkheid van hun lot als gevolg van een slag, wekken bij de Hussieten zo’n strijdmoraal op, dat daar geen huurlingenleger, hoe groot ook, tegen opgewassen schijnt. Zodra de Hussieten ten aanval blazen, vluchten de eerste huurlingen. Zo ging het waarschijnlijk ook met het grote leger, dat keizer Sigmund als kruistocht tegen de Hussieten in het voorjaar bijeen gebracht had, waarin ook de Zittauer huurlingen vochten. Nu zitten die huurlingen sinds weken in Lippa vast en verwachten van vader met zekerheid een snelle oplossing. Hoe zeker ze van hun zaak zijn, laat een brief zien, die ze aan de stad Zittau lieten overbrengen. Hierin klagen ze over hun groot leed en in het bijzonder, dat ze op de vlucht hun kaproen verloren hadden, en nu van de stad nieuwe wilden krijgen. Alsof ze voor de rest geen problemen hebben! 
 
De afwezigheid van vader heeft Heinrich von Raussendorf gebruikt om een schandebrief bij de stadsraad in te brengen. Was vader hier geweest, had hij meteen protest ingediend, en een aanname verhinderd. Nu komt de schandebrief voor en moet behandeld worden. Ik heb tot nu toe nog geen bericht gehad, wat er in deze schandebrief staat, vrees echter het ergste, omdat de pater uit het klooster er ook zijn handtekening onder heeft gezet. Heinrich von Raussendorf, had twee jaren geleden veel geld bij mijn vader geleend, toen hij zijn bezit vernieuwen en vergroten wilde. Hij had vader dringend om het geld gevraagd en hem een aanbevelingsbrief van de stadsraad voorgelegd. De volledige terugbetaling met vaste termijnen na de oogst was schriftelijk toegezegd. Na de oogst, stuurde hij vader een brief, waarin hij mededeelde, dat hij met de inkomsten van de oogst verdergaande plannen had en vader voorlopig niet op de terugbetaling kon rekenen. Die von Raussendorf, had als verschuldigde zichzelf het recht toe geëigend, eigenhandig over zijn schulden te beslissen, zonder daar tevoren er ook maar één woord met zijn schuldeiser over te wisselen. Vader was daar zeer boos over, en heeft die aangelegenheid voor de raad van de stad gebracht, want hij handelde toch naar aanleiding van de aanbeveling van de stadsraad. Uiteraard werd vaders recht bevestigd, en werd die von Raussendorf in naam van de stad medegedeeld, dat hij zijn schulden direct moest betalen.
 
Het antwoord daarop is nu de schandebrief. Ik hoop dat vader snel terug komt en deze schaamteloze aangelegenheid uit de wereld helpt. Moeder is zeer bezorgd en onrustig, en was van mening dat we Jörg naar vader moesten sturen, zodat hij meteen weer naar Zittau komt. Ik heb daarmee ook gelijk in gestemd, en Jörg is vanmorgen vertrokken.


zondag 12 juli 2015

Magdalena uit Blumendorf 66

Wcześnie rano, o zmierzchu, obudziłem się. Ania akurat też obudziła się. Oni pochlebiła sobie bardzo blisko mnie i powiedziała; "Od czasu do czasu potrzebuję mężczyzny." I rzuciła się z nieoczekiwaną pasją na mnie. Na początku nie było to przyjemne dla mnie, bo ciągle musiałem myśleć o Magdalenę. Ale trochę później spadłem również w burzy entuzjazmu, jakbym zostałem wciągnięty przez nią. Potem zasnęliśmy ponownie.

Później, kiedy staliśmy z naszym miejsce spanie, nie ubieraliśmy się, ale Ania proponowała, aby wziąć kąpiel w strumieniu. Obok domu było mały staw spiętrzony i ona z wesoły krzykiem skoczyła w wodzie. Ja poszłam trochę wolniej po nią, myśląc o moim ranny plecy. Uważałem ten chłodnej wody również bardzo orzeźwiający. Ania przyszła do mnie i delikatnie wcierała strupki krwi z moimi plecami. Nadal to bardzo bolało, ale silne ręce Ania, mogą być tak delikatne, że prawie nie czuje bólu. Teraz ja też raz widziałem ją zupełnie nagi obok mnie. Miała silne ciało, ale stosunkowo małe piersi. Patrząc na nią, uśmiechnęła się do mnie i zauważyła; "Tak, bardzo ładne, nie jestem mnie, wiem." Chciałem jeszcze odpowiedzi coś, ale ona zamknęła mnie buzia. "Nie musisz nic powiedzieć. Cieszę się, że cię znów widzę ci zdrowe przede mnie. Pierwszy dzień to nie wyglądała dobrze dla ciebie, i bałem się, że nie będzie to przetrwać. Myślę, że można jechać z powrotem do Zittau w ciągu kilku dni. "

s Morgens vroeg, tijdens de schemering, werd ik wakker. Ania was ook wakker geworden. Ze vleide zich zeer dicht tegen me aan en zei; ‘Van tijd tot tijd heb ik een man nodig.’ en gooide zich met onverwachte passie op me. In het begin was het voor mij niet aangenaam, omdat ik steeds aan Magdalena moest denken. Dan raakte ik eveneens in een storm van enthousiasme, alsof ik door haar meegesleurd werd. Daarna vielen we nog een keer in slaap.

Later, toen we van ons lager opstonden, kleden we ons niet aan, maar Ania deed het voorstel, om een bad in de beek te nemen. Langs het huis was een kleine vijver opgestuwd, en ze sprong er met een juichkreet in. Ik liep er iets langzamer achteraan, aan mijn gewonde rug denkend. Ik vond het koele water eveneens zeer verfrissend. Ania kwam bij me en wreef voorzichtig de bloedkorstjes van mijn rug. Het deed nog steeds veel pijn, maar Ania’s sterke handen, konden zo teder zijn, dat ik de pijn bijna niet voelde. Nu zag ik haar ook eens helemaal naakt langs me. Ze had een sterk lichaam, maar relatief kleine borsten. Haar zo bekijkend, lachte ze naar mij en merkte op; ‘Ja bijzonder mooi ben ik niet, dat weet ik.’ Ik wilde nog iets antwoorden, maar ze hield me de mond dicht. ‘Je hoeft niets te zeggen. Ik ben blij dat ik je weer gezond voor me zie. De eerste dag zag het er niet goed voor je uit, en ik was bang dat je het niet zou halen. Ik denk dat je binnen een paar dagen weer naar Zittau kunt rijden.’

zondag 5 juli 2015

Magdalena z Kwieciszowice 65

Potem przebywałem jeszcze kilka dni u Anią. Chciałem znowu spać w stodole. Ale ona już opróżniła moje miesce do spania. W domu był naprzeciwko miejsce ogień a szeroka miesce do spanie robione z kożuchy, które byli zszyte razem i rozpięty między pniami drzew. Na to znowu leżały kożuchy i łatwo możesz sobie wyobrazić, że w zimie, tam możesz mieć cieplutki. Teraz, w okresie letnim, to było używane jako miękki prześcieradło. Ania pokazała mi wszystko, co w jej małym domu, w garnku, ona przygotowała jakaś silnego zupy. Kiedy jedliśmy z łyżkami ta pyszny zupa z garnek, ona powiedziała mi, że jej rodzice zostali zabici w napad Husytów. Kiedyś miała długie rude włosy. Niektórzy ludzie w wiosce poważny uwierzyli, że ona była dlatego czarownicą, oraz bo wiedziała, dużo o ziole. W czasie napad Husytów ona ratowała kilka dzieci z płonącego domu we wsi. W tym ratunku spaliła włosy. Kiedy później podczas mycia w potoku zobaczyłem jej twarz, tej krótkie włosy też podobało. Od tamtej czasu ogoliła głowę.

Podczas spanie leżałyśmy bardzo blisko siebie, przed zdjęliśmy wszystkimi ubraniami, bo bylo bardzo gorąco w domu. Ania życzyła mnie dobranoc, i natychmiast odwrócił się plecami. I ja, jeszcze długo nie spałem, plecy mi bolały, i te same myśli jak na Bobru znów poszedli w mojej głowie. Czy ja, tak naprawdę podjęłam właściwą decyzję? Z myślą, że robiłem najlepszym dla Magdalena, na koncu, zasnąłem.


Daarna bleef ik nog een paar dagen bij Ania. Ik wilde eerst weer in de schuur slapen. Daar had ze echter mijn ziekenbed al helemaal opgeruimd. In het huis was tegenover de vuurplaats een breed slaaplager uit vellen, die samen genaaid tussen boomstammen opgespannen waren. Daarop lagen weer vellen, en men kon zich goed voorstellen, dat men in de winter, het daaronder warm kon hebben. Nu in de zomer dienden ze als een verdere zachte onderdeken. Ania liet me alles zien in haar kleine huis, ze had in een pot, een krachtige soep bereid. Toen we uit de pot lepelden, vertelde ze mij, dat haar ouders bij een Hussietenoverval gedood waren. Ze had vroeger lange rode haren gehad. Enkele mensen in het dorp waren daarom serieus van mening, dat ze een heks was, ook omdat ze veel van kruiden wist. Bij de Hussietenoverval had ze in het dorp enkele kinderen uit een brandend huis gehaald. Daarbij zijn haar haren verbrand. Toen ze later bij het wassen in de beek haar gezicht zag, had het korte haar, haar ook goed bevallen. Sindsdien scheerde ze haar hoofd.

Tijdens het slapen lagen we dicht bij elkaar, we hadden daarvoor alle kleren uit gedaan, het was ook zeer warm in huis. Ania wenste me goede nacht, en draaide me meteen de rug toe. Ik lag noch lang wakker, mijn rug deed pijn, en dezelfde gedachten als bij de Bober gingen weer door mijn hoofd. Had ik werkelijk de juiste beslissing genomen? Met de gedachte, toch het beste voor Magdalena gedaan te hebben, viel ik in slaap.

zondag 28 juni 2015

Magdalena z Kwieciszowice 64

szkoła w Proszowa
 
Spojrzałem na drugim brzegu Bobra i zobaczyłem ją tam, szczęśliwy z jej dzieckiem, teraz znalazła ochroniarz w silny wieży rycerskiej, który ochroni ich na wszystkich napadów Husytów. W wieża nie było rady biskupiej, i żaden Ojciec Ignacy, za oni mają się bać. Magdalena zrobiła, co mogłem oczekiwać od niej. Jak zwierzę najpierwsze szukała wiarygodnie chronienie dla swoje dziecko, które jeszcze nie urodziło się, i znalazła. Czy ona teraz, dla mnie musiała ryzykować ta bezpieczeństwo? Czy ona z dzieckiem poszła z mną, i iść znów do niepewne czasy? Moja miłość do Magdaleny, nigdy nie czułem tak silny, jak w tym momencie. Walczyłem z moimi tak rozsądnych myśli o przyszłości i bezpieczeństwa mojej żony, która kiedyś weszła z wielkiej ufności w mojej ochrony.

W trakcie moje rozwagi położyłem się w trawie, bo moja plecy znowu bardzo bolały. Kiedy prostowałem się ponownie, oby troje już nie byli. Byłem sama ze moimi myślami. Wszyscy kręcili około ten jedyne pytanie: czy ja mam przekroczyć Bobra i przejdź do Magdaleny. Mogę sobie wyobrazić, że ona przy puszta, że szukam nią. Ale co ona zdecydowałby, gdyby znalazłem ją? Czy ona nie podjęła już decyzji? Czy ona znów ma popaść w niepewności? Siedziałem tam jeszcze około godziny na brzegu Bobra. Na końcu wstałem i podszedłem powoli i bardzo smutny, droga z powrotem, która przyszedłem tak szczęśliwa. Ale jestem przekonany, że zrobiłem dobrą decyzję, ponieważ czułem, jak bardzo nadal kocham Magdalenę.
 
Ik keek naar de andere Bober oever en zag haar daar, gelukkig met haar kind, dat ze nu ook een beschermer gevonden had, daarachter de sterke riddertoren, die ze voor alle Hussietenaanvallen beschermen werd. In de toren was geen bisschoppelijke raad en geen pater Ignatius, waar ze bang voor hoefde te zijn. Magdalena had dat gedaan, wat ik van haar had kunnen verwachten. Als een dier had ze eerst aan de bescherming van haar kind, dat nog geboren moest worden gedacht en had een betrouwbare bescherming gezocht en gevonden. Moest ze dat nu voor mij op het spel zetten? Zou ze met haar kind weer onzekere tijden tegemoet moeten gaan? Mijn liefde voor Magdalena, had ik nog nooit zo sterk gevoeld, als in deze minuten. Ik vocht met mijn zo verstandige gedachten over de toekomst en zekerheid van mijn vrouw, die zich ooit in groot vertrouwen in mijn bescherming begeven had.
 
Ik was tijdens mijn overwegingen achterover in het gras gaan liggen, omdat mijn rug weer erg pijn deed. Toen ik weer rechtop kwam, waren ze alle drie verdwenen. Ik was alleen met mijn gedachten. Steeds draaiden die rondom die ene vraag, of ik nu de Bober oever moest steken en naar Magdalena gaan. Ik kon me goed voorstellen, dat ze aannam, dat ik haar zou zoeken. Wat zou ze echter beslissen, als ik haar gevonden had? Had ze niet al beslist? Moest ze zich opnieuw in de onrust storten? Ik zat nog ongeveer een uur, daar aan de Bober oever. Tenslotte stond ik op, en ging langzaam en zeer verdrietig de weg terug, die ik zo blij gekomen was. Maar ik was ervan overtuigd, dat ik een goede beslissing genomen had, niet ten laatste, omdat ik voelde, hoe zeer ik nog steeds van Magdalena houd.


zaterdag 20 juni 2015

Magdalena z Blumendorf 63

Minęło prawie tydzień, zanim poszedłem na piechotę w stronę wieży rycerskiej. Na jazdy konie nie mogłem myśleć na razie, bo moja klatka piersiowa i plecy bardzo bolały. Kiedy doszedłem do Bobra, widziałem ten silny wieżę rycerską, otoczony szeroką fosą, leżąc po drugiej stronie rzeka. Usiadłem, i najpierw chciałem trochę odpocząć, aby mieć więcej siły przed przekroczenia rzeki. Mocno padało kilka dni temu, więc prąd był bardzo silny. Nagle zobaczyłem po drugiej stronie, mężczyzny i kobiety który chodzili do brzegu. Poznałem od razu, że kobieta była Magdalena. Wiedziałem, jej chód tak dobry, że poznałbym z stu innych. Miała na sobie duży chusta wokół szyi, i zobaczyłem, że w tam było dziecko zawinięte. Oni usiedli i Magdalena wzięła dziecko z chustka, owinęła jeszcze kilka chust, poszla do brzegu i kąpała dziecko w zimnej wodzie. Niemowlę zaczęło dość dużo dreptać i krzyczeć. Tak mocny głos ja rzadko słyszałem u małym dzieckiem. To było moje, nasze dziecko! Siedziałem tam jak skamieniałe i nie mogłem się ruszyć. Następnie Magdalena podnosiła niemowlę, przycisnął go do twarzy i objął go ponownie i ponownie. Potem znowu usiadła i dała dziecku do mężczyzna. On trzymał ją delikatnie, a ona je wytarła. Dziecko było między dwoma dorosłymi, kiedy Magdalena pocałował również faceta. Dostałem taki ból w klatce piersiowej, jakby znowu uderzył mnie strzałą.

Ale to była przeczesz moja żona, a ja jestem w drodze aby wziąć jej powrotem do domu! Ale gdzie miałem ją wziąć? Od tego nie myślałem, przez cały czas, że jej szukałem. Do Zittau, nie mogłem wrócić z nią. Stamtąd ona uciekła, bo musiała b się o swoje życie i życie jej dziecka. Nikt, nie ja i nie mój ojciec tam nie może jej chronić przed księdza z Rzymu. Tam ona nigdy nie wróci. I jeśli ja opuściłby Zittau z nią, jak bym utrzymać rodzinę? Mogłem przejść z nią do Lipska lub Norymberdze, i tam zaczynać handlu. Ale czy Magdalena pójdzie ze mną?


Het duurde nog bijna een week, voordat ik te voet op weg ging naar de riddertoren. Aan rijden mocht ik nog niet denken, want mijn borst en rug deden nog veel pijn. Toen ik bij de Bober kwam, zag ik de sterke riddertoren, door een brede watergracht omgeven, op de andere oever liggen. Ik ging zitten, en wilde eerst wat uitrusten, eer ik de oversteek van de rivier wou wagen. Het had enkele dagen geleden flink geregend, en daarom was de stroming heel sterk. Plots zag ik aan de andere kant, een man en een vrouw op de oever toe lopen. Ik herkende meteen, dat de vrouw Magdalena was. Ik kende haar manier van lopen zo goed, dat ik ze er uit honderd anderen zo kon uitpikken. Ze droeg een grote doek om haar hals, en ik zag, dat er een kind in gewikkeld was. Ze gingen zitten, en Magdalena nam het kind er uit, wikkelde nog enkele doeken af, ging daarna naar de oever en baadde het kind in het koude water. Dat begon, flink te trappelen en te schreeuwen. Zo’n flinke stem had ik zelden bij een kleine zuigeling gehoord. Dat was mijn, ons kind! Ik zat er daar als versteend bij en kon me niet bewegen. Dan pakte Magdalena de zuigeling op, drukte hem aan haar gezicht en omarmde hem steeds weer. Toen ze weer ging zitten, gaf ze het kind aan de man. Hij hield het voorzichtig vast, terwijl zij het afdroogde. Het kind zat tussen de twee volwassenen, toen Magdalena ook de man kuste. Ik kreeg een steek in mijn borst, alsof ik weer door een pijl getroffen was.

Dat was toch mijn echtgenote, en ik was toch op weg, haar weer naar huis te halen! Maar waar naar toe moest ik haar halen? Dat had ik me niet afgevraagd, gedurende de hele tijd, dat ik haar zocht. Naar Zittau kon ik met haar niet terug. Daar was ze vandaan gevlucht, omdat ze om haar leven en het leven van haar kind moest vrezen. Niemand, ik niet en vader ook niet kon haar daar voor de pater uit Rome beschermen. Daar zou ze nooit naar terug gaan. En als ik Zittau met haar zou verlaten, hoe zou ik dan mijn gezin moeten onderhouden? Ik kon met haar naar Leipzig of Nürnberg verhuizen en daar een handel oprichten. Maar zou Magdalena met mij mee gaan?

zondag 14 juni 2015

Magdalena z Blumendorf 62

Kilka dni później mogłem siedzieć w pozycji pionowej i wykonałem wszystkie pierwsze kroki, gdy Ania poprowadziła mnie za stodołą, gdzie mogłem zrobić moją potrzebę. Podczas ona trzymała mnie, i ja teraz już nawet nie zastanawiałem się, z jaka naturalnością i bez wstydu ona zadbała o mnie. Lepiej dla mnie było jeszcze zatrzymać się w pobliżu stodoły. Ania jedna była coraz częstszej z mną. Powiedziałem jej cala moją historię, też, że w Jelenia Góra już spotkałem jakiś bardzo miła Ania.

"Tak jak mówisz o niej, na pewno od razu zakochałeś się w tym Ania, co nie?" Zapytała mnie, a ja zobaczyłem po raz pierwszy filuterny uśmiech na jej twarzy. Chętnie zgadzałem , ale też powiedziałem jej,  jak później Magdalena przyszła do nas w Zittau, że jestem żonaty z nią, a teraz rozpaczliwie szukam niej. W tych odpowiedzi Ania patrzała smutno na mnie, bo wydawała się że ona rozumie moje potrzeby.

"Widziałem głuchoniema dziewczyna, tam, po drugiej stronie Bober w wieży rycerskiej. Mieszka tam z jednym z sługi i ma noworodka." Ania patrzyła na mnie, jak ja będzie reagować na tej wieści o Magdalence, ale najpierw ostrzegała mi." Jednak trzeba jeszcze poczekać kilka dni, przed ty tam możeś chodzić lub jeździć. Jeśli ona tam naprawdę jest, ona nie ucieknie ci teraz. "


Enkele dagen later kon ik al rechtop zitten en maakte mijn eerste stappen, toen Ania me achter de schuur leidde, alwaar ik mijn behoefte kon doen. Ze hield me daarbij vast, en ik verwonderde me nu helemaal niet meer, met welke vanzelfsprekendheid en zonder schaamte ze me verzorgde. Ik kon vooralsnog beter in de buurt van de schuur blijven. Ania was echter steeds vaker bij mij. Ik vertelde haar mijn hele verhaal, ook, dat ik in Hirschberg al een heel aardige Ania had leren kennen.

Zoals je over haar praat, was je zeker meteen verliefd op deze Ania, niet waar?’ vroeg ze me, en ik zag voor de eerste keer een ondeugend lachje op haar gezicht. Ik gaf dat graag toe, vertelde haar echter ook, hoe later Magdalena bij ons in Zittau kwam, dat ik met haar getrouwd ben, en dat ik haar nu vertwijfeld zoek. Bij deze vertellingen keek Ania me droevig aan, want ze scheen nu mijn nood te begrijpen.

Ik heb een stom meisje, ginds aan de andere kant van de Bober in de riddertoren gezien. Ze leeft daar bij één van de knechten en heeft een pasgeboren baby.’ Ania keek me aan, hoe ik dit nieuws over Magdalena opnam, maar eerst maande ze mij: ‘ Je moet echter nog een paar dagen wachten, voor je ginds naar toe kunt lopen of rijden. Als ze het werkelijk is, zal ze je er nu niet weglopen.’

zondag 7 juni 2015

Magdalena z Blumendorf 61


 
przedszkola w Blumendorfie
 
 
Oddychanie, sprawiała mi bardzo dużo ból w płucach, dlatego unikałem rozmawiać. Moje ciało od wiele dni leżenie, było jak sparaliżowany, ale dziewczyna na razie nie chciała mnie zwolnic od pasy, które trzymały mnie na ziemię. Ona mnie w pierwszym dniu powiedziała mi jej imię. Ale ja nie bardzo uważałem i w zaśniecie i zapomniałem. Teraz staram się jak najbardziej, aby zapamiętać, ale nie udało mi. Mogę myśleć tylko o Magdalena, a inny imię po prostu nie przyszło mi do głowy. Dlatego moje pierwsze słowy były: "Dziękuję, dziękuję, jak masz na imię?" "Ah, jednak zapomniałeś? Mam na imię Ania, Ania Schlosser. Na pewno nie dlatego, że jeden z moich przodków mieszkał na zamku, ale dlatego, że on montował zamki w drzwi. Później, kiedy się czujesz lepiej, możesz powiedzieć mnie swoje imię i to, co szukasz tutaj." Teraz byłem już pewien, że nie pamiętam jej imię. Spojrzałem na nią bardziej precyzyjne. Kiedy patrzałeś z daleka, na jej postaci i jej przycięte włosy, mogłeś odgadnąć to była mężczyzna. Nawet z bliska, nic nie wskazywało na to ze pod grubej koszuli byli piersi. Dlaczego od razu wiedziałem, po moim przyjeździe tutaj, wiedziałem że to była dziewczyna? Tylko jej głos zdradzał ze chodzi o dziewczynę, była tak wysoka i miękkie, jak nie można oczekiwać od mężczyzna. Tylko mogła być jej głos, że  natychmiast po przyjeździe, wiedziałem że to może być tylko dziewczyna. Spojrzałem na jej rękach. Przypominały też z mężczyzny, kościsty i silny. Podobno cały jej życzę pracowała dużo i ciężko. Ale z miękkością, jak ona zajmowała się z jej ręce na mnie, jeszcze raz zdradziła dziewczynę w nią, a jej usta, co było naprawdę usta dziewczyny.

 
Bij het ademen had ik pijn in mijn longen, daarom vermeed ik het om te praten. Mijn lichaam was van het dagenlange stil liggen, als verlamd, maar het meisje wou me schijnbaar nog niet van de riemen, die me aan de bodem hielden, bevrijden. Ze had me meteen op de eerste dag haar naam genoemd. Maar ik had er niet goed op gelet, en hem bij het inslapen vergeten. Nu probeer ik hem met alle moeite weer in mijn geheugen te brengen, maar het was hopeloos. Ik kon alleen maar aan Magdalena denken, en een andere meisjesnaam kwam gewoon niet bij me op. Daarom waren mijn eerste woorden: ’Dank je, dank je, hoe heet je?’ ‘Ah, dat ben je dus vergeten? Ik heet Ania, Ania Schlosser. Zeker niet omdat één van mijn voorouders op een slot gewoond heeft, maar omdat hij sloten in deuren bouwde. Later als het je beter gaat, kun je me ook jouw naam noemen, en wat je hier te zoeken hebt.’ Ik was er nu zeker van, dat ik de naam niet meer zou kunnen vergeten. Ik bekeek haar nu wat preciezer. Van ver af had men naar haar figuur en haar kort geschoren haar, eerder een man kunnen vermoeden. Ook van dichtbij, was er onder het grove hemd geen aanwijzing van een boezem te zien. Waarom wist ik dan meteen bij mijn aankomst hier, dat het om een meisje ging? Alleen haar stem verraadde het meisje, ze was zo hoog en zacht, als men van een man niet kon verwachten. Het zal dan ook haar stem geweest zijn, waardoor ik meteen bij mijn aankomst wist, dat het alleen een meisje kon zijn. Ik bekeek haar handen. Ook die leken op die van een man, knokig en sterk. Schijnbaar had ze in haar leven al veel en hard gewerkt. Maar met de zachtheid hoe ze met haar handen bij me omging, dat verraadde weer het meisje in haar, en haar mond, dat was werkelijk een meisjesmond.


zaterdag 30 mei 2015

Magdalena z Blumendorf 60

"Leżeć nieruchomo, tak że rany w plecach nie znowu zaczyna krwawić. Ja ci zaraz daje cos do picie. Nie miałeś nic, ostatnie dwa dni." Miała jar przy niej i wzięła łyk z tego. Potem pochylił się nade mną, przycisnęła usta do ust i przycisnął z jej języku trochę moje wargi otwarty i puściła pyszne bulionu mięsnego z jej ust powoli w mojego. To powtarza ona kilka razy, i oba szybko nauczyliśmy się tej metody. "Teraz śpi znowu chwila," powiedziała do mnie. Dopiero teraz zauważyłem, że byłem przywiązany do podłogi z wieloma paskami, z pewnością, aby się nie ruszać w moim śnie. Zamknąłem oczy wdzięczne i zasnąłem wystarczająco szybko.

Dwa dni tak otrzymałem bulionu mięsnego z ust dziewczyny, i stałem się silniejszy.Trzeci dzień włożyła mi małe kawałki kurczaka w ustach, który mogę żuć, bez ruszać się. Rozmawialiśmy trochę w pierwszy dzień. Pierwszą rzecz ona wyjaśniła mi była dlaczego mój pobyt jest w stodole. Powiedziała, że mieszka  sama i zawsze musi się bać, że motłoch pchają do jej dom. Ona umie się całkiem dobrze bronić, ale ja była całkowicie bezbronna. W starej stodole, nikt by mnie znaleźć. Wtedy ona powiedziała mi, że postawiła miska między moje nogi i położyła tam mój ogonek. Jeśli czuję potrzebę, mogę po prostu puścić siusiu. Ona będzie troszczyć o reszta.
 
Blijf heel stil liggen, zodat de wond in je rug niet weer begint te bloeden. Ik zal je zo meteen iets te drinken geven. Je hebt al twee dagen niets meer binnen gekregen.’ Ze had een kruik langs haar staan en nam hieruit een slok. Vervolgens boog ze zich over mij heen, drukte haar lippen op mijn mond en drukte met haar tong mijn lippen een beetje uit elkaar en liet een heerlijk smakende vleesbouillon uit haar mond heel langzaam in de mijne lopen. Dit herhaalde ze nog meerdere malen, en beide leerden we snel deze werkwijze. ‘Slaap nu maar weer een tijdje’ zei ze tegen mij. Ik merkte nu pas, dat ik met meerdere riemen aan de vloer vast gebonden was, zeker, om me in mijn slaap niet te kunnen bewegen. Ik sloot dankbaar de ogen en sliep ook gauw genoeg in.


Twee dagen heb ik zo van vleesbouillon uit een meisjesmond mogen genieten, en werd steeds sterker. De derde dag stak ze me kleine stukjes kippenvlees in mijn mond, die ik kauwen kon, zonder te bewegen. We hadden ook de eerste dag al wat met elkaar gesproken. Het eerste wat ze me uitlegde, was mijn verblijf in de schuur. Ze zei, dat ze alleen woonde, en steeds weer bang moest zijn dat gespuis haar huis wilde binnendringen. Zij kon zichzelf dan wel best goed verdedigen, maar ik was helemaal weerloos. In de oude schuur zou niemand me zoeken. Vervolgens zei ze me, dat ze een schaal tussen mijn benen had gezet en mijn geslachtsdeel erin gelegd. Als ik de behoefte had, hoefde ik het maar eenvoudig weg te laten lopen. Zij zou voor het verdere zorgen.

 

zondag 24 mei 2015

Magdalena 59

ogród szkolne
 
Kiedy byłem w pobliżu Jelenia Góra, chciałbym jechać do rodzina Kachel, ale nie mogłem się zdecydować. Miałem wrażenie, że wtedy zdradziłem Magdalena i liczyłem jej już do umarłych. Więc pojechałem z powrotem. Kiedy wyjechałem z drodze powrotnej, na droga handlowy, szukać Magdaleny w jakiś odległej wsi, trafiło mnie nagle strzałę w plecy z zasadzka. Rozbójnik musiała mnie widzieć i myślec, że był w stanie mnie ograbić. Dałem mój koń klapsa, i on pogalopował. Strzałka odbiła się przy każdym kroku konie w górę iw dół, i tak bólalo okropny, ale nie byłem w stanie go wyciągnąć. Po jakiś czas koń zaczynał chodzić wolniej. Potem poszło mnie lepiej. Kiedy przyjechałem do wsi, ledwo mogłem dotrzeć do pierwszego domu. Na moje wolanie, dziewczyna wyszła z domu, i pomogła mi zsiąść z konia. W jedno szarpnięcia wyciągała strzałkę w moja plecach, jakby ona to co dzień. Potem zauważyłem tylko, że z każdym oddechem, krew pływał z moimi plecami, i straciłem przytomność.

Oprzytomniałem się leżącego na skórowy kocu w stodole. Była noc, byłem sam. Mój klatka piersiowej i pleców bardzo bolały, pachniało na starym słomy i siana. Gdzieś słyszałem parskanie koni. Musiałem leżeć tak przez długi czas, a potem prawdopodobnie zasnąłem ponownie. Zauważyłem nagle, że byłem nacierane na twarze z chustka zimnej wody, i otworzyłem oczy. Dziewczyna pochyliła się nade mną i śmiał się przyjaźnie.
 
Toen ik vlakbij Hirschberg was, zou ik graag naar de familie Kachel gereden zijn, maar ik kon niet beslissen. Ik had het gevoel, dat ik Magdalena daar mee zou opgeven, en tot de doden tellen. Zo reed ik weer terug. Toen ik onderweg op de terugweg, van de handelsroute afweek, om in een afgelegen dorp naar Magdalena te zoeken, trof me plotsklaps, vanuit een hinderlaag een pijl in de rug. Een struikrover moest me gezien hebben, en dacht me buit afhandig te kunnen maken. Ik gaf mijn paard een klap, en het galoppeerde er vandoor. De pijl wipte bij elke stap op en neer, en deed veel pijn, ik kon er echter niet bij om hem eruit te trekken. Na een tijdje liep ik het paard langzamer lopen. Dan ging het mij beter. Toen ik bij het dorp kwam, kon ik nog net het eerste huis bereiken. Op mijn roepen kwam een meisje naar buiten, dat me bij het afstijgen hielp. Ze trok met één ruk de pijl uit mijn rug, alsof het een bezigheid was, die ze elke dag deed. Daarna merkte ik alleen nog, dat bij elke ademhaling, bloed uit mijn rug schoot, en ik verloor het bewustzijn.

Ik kwam weer bij, liggend op een leren deken in een schuur. Het was nacht, ik was alleen. Mijn borst en rug deden veel pijn, het rook naar oud stro en hooi. Ergens hoorde ik een paard snuiven. Ik moet zo een lange tijd gelegen hebben, en ben daarna waarschijnlijk weer ingeslapen. Ik merkte plotseling, dat met een lap koel water over mijn gezicht gewreven werd, en opende mijn ogen. Het meisje boog zich over mij, en lachte me vriendelijk toe.




zondag 17 mei 2015

Magdalena z Kwieciszowice 58

Zittau, 13 czerwca 1426
Wczoraj wróciłem do Zittau. Cztery tygodnie temu, nie mogłem już wytrzymać. Nie było zbyt wiele praca, bo cały handel jest na ostatnich nogach, ze względu na napadów Husytow. Na wiosną był całą armię z nich, ponad 400 zawodników przed Zittau, i zniszczeli wszystkich przedmieścia. Mieszkańcy udało jeszcze uciekać stamtąd za murami miasta, bo ostrzegali nas w czasie o ich atak. Również w naszym domu byli wielu uciekinierów przypisane i są nawet teraz, pozostają tam, bo ich domy zostały zniszczone. Nasza dom handlowe wygląda bardziej jak gospodarstwo, gdzie kilka panów sądzą. Jest chaos. Stary porządek już nie ma.


Dzięki Bógu armia Husytów odszedł, ale spowodował też ogromne szkody w obszarze Zittau. Ojciec stara się pomagać naszym dzierżawcy, aby mogli siać po raz drugi. Inaczej musimy się bać możemy obawiać się głodu tej zimy.

I znowu pojechałem kierunek Jelenia Góra i pytałem o, i szukałem Magdalena we wszystkich wioskach i karczmy. "Głuchonieme dziewczyna powinna  bardzo rzucać w oczy", myslalem i miałem nadzieję, że znajdę jakiś trop od nią. Ale wszystko było na próżno. W Kwieciszowice nikt jej nie widział. Wiele, który pytałem o nią, ale nikt nie mógł sobie przypomnieć, głuchonieme dziewczyny. Ona naprawdę tylko była znane u sługi furmani w karczma poprzez  jej tańce wieczorowe. Także karczmarz najpierw zaprzeczył , kiedy zapytałem go o głuchonieme dziewczyny. Dopiero wtedy, gdy powiedziałem mu całą moją historię, przyznał, że Magdalena żyła bez nazwy u niego. Była dzieckiem która miała około trzech lat i była pozostawione przez wozem handlowe, i nikt nie zadał sobie trudu troszczyć się o . Ona była zadowolony, że mogła spać koło ognisko. Kiedy zniknęła rok temu, też nikt nie zauważył.
 
 
Zittau, 13 juni 1426 
Gisteren ben ik weer in Zittau aangekomen. Vier weken geleden hield ik het niet meer uit. Er was in het handelshuis niet veel werk, want de hele handel ligt op zijn gat vanwege de Hussitenovervallen. In het voorjaar was een heel leger van hen met meer als 400 ruiters voor Zittau, en heeft de voorsteden verwoest. De bevolking kon van daar nog achter de stadsmuren vluchten, want we werden op tijd over hun opmars gewaarschuwd. Ook in ons huis waren veel vluchtenden ondergebracht, en zijn daar ook nu nog gebleven, omdat hun huizen verwoest zijn. Onze handelshof lijkt meer op een boerenhof, waarop meerdere heren het voor het zeggen hebben. Het is een chaos. De oude orde is weg.
 
Het Hussitenleger is God zei dank vertrokken, maar heeft ook in de omgeving van Zittau grote schade aangericht. Vader probeert bij onze pachters te helpen, zodat ze nog een tweede keer kunnen zaaien. Anders moeten we bang zijn voor een hongersnood deze winter.
 
Ik ben weer richting Hirschberg gereden en heb in alle dorpen en herbergen naar Magdalena gezocht en gevraagd. ‘Een doofstom meisje moet toch bijzonder goed opvallen’, bedacht ik mij, en hoop steeds op het één of andere spoor. Maar alles was tevergeefs. Ook in Blumendorf had niemand haar gezien. Vele, die ik naar haar vroeg, konden zich überhaupt niet aan een stom meisje herinneren. Ze moet daar werkelijk alleen de voerknechten in de herberg, door haar avondlijke dansen bekend geweest zijn. Ook de waard ontkende eerst, toen ik hem naar een stom meisje vroeg. Pas toen ik hem mijn hele verhaal vertelde, gaf hij toe, dat Magdalena zonder naam bij hem geleefd had. Ze was als kind van ongeveer drie jaar door een voerwagen bij hem achtergelaten, en niemand had zich om haar bekommerd. Ze was tevreden geweest, om bij de vuurplaats te kunnen slapen. Toen ze een jaar geleden verdween, had dat ook niemand gemerkt.


zondag 10 mei 2015

Magdalena 57

Peter von Maxen, który był obecny na tej sesji Rady, odpowiedział mi później, słowo w słowo, ale dodał, że strach w radzie dla księdza Ignacego był bardzo duże, i że bał się, że jeszcze będzie bardziej gorzej. Ludzie tacy jak mój ojciec, który publiczny powiedzą ich opinie na temat ludzi z niebezpiecznego charakteru, spotkać się bardzo rzadkie i łatwo ich zranić. Teraz bardzo ja się martwi o mojego ojca i mojej matki. Od pory że Magdalena tu nie ma, jest mi wszystko jedno, co dalej będzie w moim życiu. Jednak nie mogę moje życzę marnować, bo wciąż mam nadzieję, że będę odnaleźć.

Sebastian przyznał się, że on poinformował pod presją księdza Ignacego o szczegółów na temat Magdalena. On nie był świadomy tego, że księdza chciał wykorzystać te dane. Był przerażony, gdy usłyszał o protokół i o zniknięcia Magdalena. Zarzucił  księdza również, jak mógł popełnić związać taki zachowanie z jego chrześcijańskiej wiary. Tylko odpowiedział; "Co jest robione dla papieża, nowicjusz, to jest dobrze zrobione. Cum finis est licitus,  media sunt etiam licita! Pierwsza rzecz, musisz sam startować, nowicjusz, reszta potem będzie z sam siebie następować. Zobaczysz, nowicjusz, kiedy ludzie tutaj rozumieją, jak ja działam, oni będą mi dać dużo materiału. Strach za to, nowicjusz, będzie zagubiona owca pędzić ponownie z powrotem do kościoła."


Sebastian rozważa opuszczeniu klasztoru jeszcze przez jego złożenie przysięga kapłańska. Z takimi ludźmi, on nie chce nic mieć do czynienia.


Peter von Maxen, die bij de zitting van de raad aanwezig was, heeft dit mij later woordelijk verteld, maar daar nog aan toegevoegd, dat de angst in de raad voor pater Ignatius toch heel groot was, en dat hij nog meer erger vreesde. Mensen als mijn vader, die hun mening over mensen met een gevaarlijk karakter openlijk zeggen, zijn zeer zeldzaam en zeer kwetsbaar. Ik maak me nu grote zorgen om mijn vader, en om mijn moeder. Sinds Magdalena hier niet meer is, is het mij om het even, wat er van mijn leven terecht komt. Ik kan het echter niet weggooien, want ik heb nog steeds hoop, dat ik haar weer vind.

Sebastian heeft tegenover mij toegegeven, dat hij onder dwang van pater Ignatius, hem de details over Magdalena verteld heeft. Hij was zich er niet van bewust geweest, waarvoor hij deze gegevens gebruiken zou. Hij was ontzet geweest, toen hij over het protocol en het verdwijnen van Magdalena hoorde. Hij zou de pater ook verwijten hebben gemaakt, hoe hij zulk gedrag met zijn christelijke geloof kon verbinden. Deze had slechts geantwoord; ‘ Wat voor de paus gedaan wordt novice, dat is goed gedaan. Cum finis est licitus, etiam media sunt licita! De eerste zaak moet je zelf in beweging brengen, novice, de rest volgt dan vanzelf. Je zal zien, novice, als de mensen hier eenmaal begrepen hebben, hoe ik te werk ga, dan zullen ze mij veel materiaal leveren. De angst daarvoor, novice, zal de verloren schaapjes weer in de kerk terug drijven.’

Sebastian overweegt, het klooster nog voor zijn priestereed te verlaten. Met zulke mensen wil hij niets van doen hebben.

zondag 3 mei 2015

Magdalena z Kwieciszowice 56


pranie leży w ogród szkoła (koło 1936)

15 lutego 1426
Ojciec znowu jest w Zittau. On ukończył mediacji między barona rozbójnika w zamek Birkenstein i miasta Görlitz z sukcesem. Więźniowie mogli wrócić zdrowy do swoich rodzin.

Ale gdy usłyszał, co się stało podczas jego nieobecności w Zittau i z Magdalena, poszedł prosto do burmistrza i zwołać następnego dnia pilne posiedzenie Rady, tak jak jest jego prawa jako sędzia miasta. Na posiedzeniu Rady, powiedział Radnych o postępie spraw dotyczących przymusowego postawienie dziewica w klasztorze i podpisania odczytane protokołu. Panowie słyszeli przez pogłoski o tym, ale nie chcieli wierzyć, że to prawda. Ojciec międzyczasie zawołał ten żołnierz miasto jako świadek. Który stwierdził, że rzeczywiście on na rozkaz Ojca Ignacego zabrał naszą dziewicę do klasztoru. On w tego sprawa nie widział żaden winy, ponieważ on twierzdił, że Duchowny, który przeczesz był, było tak samo wart jak Panowie tutaj. Wtedy sędziowie wybuchnęli  w śmiechem. Ojciec jeszcze raz wyjaśniła nielegalność działanie Ojca Ignacego. Przedstawiciel klasztoru, w radzie miasta, powiedział po czytanie protokołu , że nie mógł ani zaprzeczać ani potwierdzić protokół, on chciał pierw na ten temat naradzić z przeorem klasztoru. Jeden Radnych miasta przypomniał jednak, że trzeba było być bardzo ostrożnym z Panów rady biskupiej w klasztorze i księdza z Rzymu. Papież miał dużo moc i dużo przyjaciół, ponadto oni złożyli jakiś specjalną przysięgę. Mój ojciec poleciał i ryknął;


Panowie, nasze stary prawo musi mimo to pozostać prawnym, w naszym miasto ludzi musiał liczyć na to. Panowie nie daj się tyranizować przez tego jedyna mężczyzna, nie ważne jaki kostium on nosi. Obron się przeciw taki działanie"


15 februari 1426
Vader is weer in Zittau. Hij heeft de bemiddeling tussen de roofridder in de vesting Birkenstein en de stad Görlitz succesvol afgesloten. De gevangenen konden gezond naar hun families terugkeren.

Toen hij echter hoorde, wat zich tijdens zijn afwezigheid in Zittau en met Magdalena afgespeeld had, ging hij meteen naar de burgemeester en liet voor de volgende dag een dringende raadszitting beleggen, zoals zijn recht als rechter van de stad is. Op de raadszitting vertelde hij de heren over de gang van zaken omtrent de gedwongen voorgeleiding van de maagd in het klooster en het ondertekenen van het voorgelezen protocol. De heren hadden via geruchten hierover gehoord, maar wilden niet geloven dat het waar was. Vader had inmiddels de stadshuurling als getuige op laten draven. Die verklaarde, dat hij daadwerkelijk in opdracht van pater Ignatius onze maagd naar het klooster gebracht had. Hij was zich daarbij helaas niet van schuld bewust, want hij geloofde, dat de geestelijke heer, die hij toch was, net zo veel waard was als de heren hier. Daarop barsten de raadsheren in lachen uit. Vader schilderde daarop nogmaals de onrechtmatigheid van pater Ignatius. Een vertegenwoordiger van het klooster, in de stadsraad, zei dat hij het voorlezen van het protocol noch bevestigen noch ontkennen kon, hij wilde daarover eerst met de prior van het klooster beraadslagen. Een stadsraadslid maande echter, dat men heel voorzichtig met de heren van de bisschoppelijke raad in het klooster en de pater uit Rome moest omgaan. De paus had veel macht en veel vrienden, bovendien had men een bijzondere eed afgelegd. Mijn vader vloog op en brulde;

Mijne heren, ons oude recht moet desondanks recht blijven, men moet hierop in deze stad kunnen vertrouwen. U mag zich toch niet door deze ene man, in welk kostuum hij ook verschijnen mag, zo laten tiranniseren. Verweer u tegen zulk handelen’

zondag 26 april 2015

Magdalena uit Blumendorf 55

Potem poszedłem do doradcy znany do mnie i zapytał go, czy rada miasta pracował w tej sprawie. Jednak, że została odrzucona. To znaczy że, cały spraw było coś od Ojca Ignacego, i nie miał znaczenia. Chciałem wrócić do naszego sądu, gdzie odszedłem około godzinę temu. Na poł droga sługa podszedł do mnie i powiedział mi, i powiedział że Magdalena zniknęła. Słyszałem w sądzie, że inna dziewczyna słyszała o protokół w klasztorze. Chciała, iść do naszego ogrodu, ale nigdy nie dotarła ​​powiedział inna dziewczyna. Osiadłem konia i pojechałem przez brama Kobiet z miasta. W tym kierunku Magdalena uciekłaby, pomyślałem. Patrzyłem uważnie, w lewo i prawo, za każdym krzakiem i drzewa, za każdym domu i ogrodzenia. Sprawdziłem każdy woź, który pojechała. Ale po kilku godzinach musiałem wrócić. Przejeżdżałem tak daleko aż ona nie mogła chodzić. Mała iskierka nadziei miałem, że będzie je odnaleźć w sądzie kiedy wrócę. Ale tam nie była widziany. Było jeszcze trochę czasu do zmierzchu, więc pojechałem jeszcze raz, teraz w kierunku przeciwnym do Seifersdorf na drodze do Bautzen. Może po prostu nie chciała iść tam, skąd ona wyjechała? Ale tutaj tez wszystko było na próżno wyszukiwania. Wróciłem do domu, akurat przed zamkniecie bramy. I znów poszedłem do klasztoru. Okno otwierali dla mnie, ale kiedy poznali moją twarz, szubko zamknęli.

Teraz siedzę i myślę. Jak mogę znaleźć Magdalenę? Gdzie ona może być? Dlaczego nie została jeden z jej znaków? Czy ona przewidziała  taką pułapkę? Nie wierzę w to, bo tu zna tylko ludzi, którzy są dobrze do nią, i uczciwe do niej. Czy ona usłyszała o księdza z Rzymu?


Vervolgens liep ik naar een mij bekende raadsheer en vroeg hem, of de raad van de stad met deze aangelegenheid bezig was. Dat werd echter ontkend. Dus was de hele gang van zaken iets van pater Ignatius, en had geen betekenis. Ik wilde terug naar onze hof, waar ik ongeveer een uur geleden vertrokken was. Een knecht kwam me tegemoet en vertelde me dat Magdalena verdwenen was. Ik hoorde in de hof, dat ze van een andere meid over het protocol in het klooster gehoord had. Ze wilde naar onze tuin gaan, maar was daar nooit aangekomen, zei weer een andere meid. Ik zadelde een paard en reed door de Vrouwenpoort de stad uit. In die richting zou Magdalena op de vlucht slaan, dacht ik. Ik keek ingespannen, naar links en naar rechts, achter elke struik en boom, achter elk huis en elk hek. Ik controleerde elke wagen die ik voorbij reed. Maar na enkele uren moest ik omkeren. Ik was zo ver gereden, als zij niet kon lopen. Een klein sprankje hoop had ik nog, dat ik ze weer in de hof zou aantreffen. Maar daar was ze niet meer gezien. Er was nog een beetje tijd tot de schemering, daarom reed ik er nog een keer op uit, nu in de tegenovergestelde richting naar Seifersdorf op de straat naar Bautzen. Misschien wilde ze juist niet daarheen, vanwaar ze gekomen was? Maar ook hier was alle zoeken vergeefs. Ik keerde naar huis terug, nog net voordat de stadspoorten gesloten werden. Ik ging nogmaals naar het klooster. Het venstertje werd voor me opengedaan, maar toen men mijn gezicht herkende, werd het weer dichtgeslagen.

Nu zit ik hier en denk na. Hoe kan ik Magdalena vinden? Waar is ze toch? Waarom heeft ze niet een van haar tekens achter gelaten? Had ze zo’n val aan zien komen? Dat geloof ik niet, want hier kent ze alleen maar mensen, die het goed met haar menen, en eerlijk tegen haar waren. Had ze van de pater uit Rome gehoord?

zondag 19 april 2015

Magdalena 54

ogród szkolny
 
 

12 lutego 1426
Dziś coś strasznego się stało. Dziewica, która pracowała w ogrodzie przy mur miasta, został zmuszony przez żołnierz miasta, iść z nim natychmiast do klasztoru. Tam czytali jej protokół, który miała podpisać jako świadek. Kiedy została zwolniony, ona odpowiadała o jej doświadczenie w klasztorze bezpośrednio do innych dziewic w naszym domu. W protokół pisało że, w dom handlu Hansa Feuring żyje nieochrzczone kobieta o imieniu Magdalena. Ona jest żoną Symon Feuring syna Hansa Feuring. To było pewne, że ona nie jest ochrzczone, a więc nie była chrześcijaninem. Jednak miała na sobie krzyż, który w związku jest widziane jak bluźnierstwo. Nie była w stanie mówić, co może być postrzegane jako kara od Boga już podane do tej kobiety. Kobieta powinna pojawić się bezpośrednio przed sądem. Ponieważ obecny sędzia w Zittau jest nazywane Hans Feuring, sprawa sądowa ma być prowadzone przez księdza Ignacego w klasztorze.

To było niebywały! Jak mogli Magdalena tak upokorzyć! Czy to teraz jest ta srogi rozprawę księdza Ignacego, od który mówi Sebastian? Jak mogli wykorzystać nieobecność ojca na podróż mediacji, aby wyzwolić ludzi, aby go zwolnic z urzędu sędziego! Wszedłem do klasztoru. Na moim pukanie otworzyli jakiś okienko, ale kiedy powiedziałem przyczynę mojego pukania, że chciałem natychmiast porozmawiać z księdzem z Rzymunajpierw zostali mi na zewnątrz na ulicy, a po jakiś czas powiedzieli mi że pan nie chce być przeszkadzano, on się modlił.
 
12 februari 1426
Vandaag is er iets verschrikkelijks gebeurd. Een maagd, die in de tuin bij de stadsmuur werkte, werd door een stadshuurling gedwongen, meteen met hem naar het klooster te gaan. Daar werd haar een protocol voorgelezen, dat zij als getuige moest ondertekenen. Toen ze daarna weer werd vrijgelaten, had ze haar belevenis in het klooster ook direct aan de andere maagden bij ons in de hof verteld. In het protocol stond, dat in het handelshuis van Hans Feuring een ongedoopt wijf met de naam Magdalena ophield. Deze zij met de zoon van Hans Feuring, Symon Feuring getrouwd. Het was zeker, dat ze niet gedoopt, en dus geen christen was. Ze droeg echter een kruis, wat daardoor godslastering voorstelde. Zij was niet in staat te praten, wat men kon zien als al een straf van God aan dit wijf gegeven. Het wijf moet direct voor een rechter verschijnen. Daar de huidige rechter in Zittau deze benoemde Hans Feuring is, moet de rechtszitting door pater Ignatius in het klooster gevoerd worden.

Dat was een ongehoordheid! Hoe kon men Magdalena zo vernederen! Was dit nu het harde optreden van pater Ignatius, wat Sebastian aangekondigd had? Hoe kom men de afwezigheid van mijn vader ten behoeve van een bemiddelingsreis, om mensen te bevrijden, misbruiken, om hem uit het rechtersambt te zetten! Ik liep naar het klooster. Op mijn kloppen werd wel het venstertje geopend, maar toen ik de reden van mijn kloppen vertelde, dat ik meteen de pater uit Rome wilde spreken, liet men mij eerst buiten op straat staan, en na enige tijd werd mij gezegd, de heer wilde niet gestoord worden, hij was aan het bidden.